Uniwersytety i Web 2.0: wyzwania instytucjonalne

Potencjał zasobów Web 2.0 i ich możliwości wykorzystania na uniwersytetach wymagają odpowiedniej strategii rozwojowej, która musi przezwyciężyć wąskie gardła i obawy istniejące w tych instytucjach, które z kolei wyjaśniają aktualny brak przystosowania. Wąskie gardła, na które zwracamy uwagę to: a) odrzucenie przez użytkowników, personel i studentów, b) brak systemu bodźców zachęcających c) dostęp do technologii wstępnej pre-web 2.0 i d) uniwersytety wykazują czasami awersję do innowacji i przedsiębiorczości.

Przyjęcie na uniwersytetach podejścia Web 2.0 do uczenia się jest procesem skomplikowanym, który musi pokonać ważne bariery związane z technologią, zarządzaniem i postawami ludzkimi. Dlatego niezbędne jest opracowanie zestawu celów i strategii, które będą przyjęte i promowane przez menadżerów, szczególnie tych, którzy są odpowiedzialni za zarządzanie wiedzą. Ten pierwszy krok w wielu wypadkach wymaga radykalnych zmian kulturowych dla osób przyzwyczajonych do pracy i podejmowania decyzji w zupełnie innych warunkach. Wdrażanie podejścia Web 2.0 do uczenia się i nauczania na uniwersytetach musi odbywać się przy wykorzystaniu strategii adaptacyjnych, na przykład takich, które wykorzystywałyby dotychczasowe doświadczenia przedsiębiorstw i organizacji edukacyjnych lub naukowych.