Obserwując zjawisko e-learningu: Edukacja w szkołach. Analiza innowacji transformacyjnej e-learningu

Od czasów kiedy problem polegał głównie na wprowadzaniu innowacji pilotażowych w procesie kształcenia, dyskusja międzynarodowa na temat wpływu technologii informacyjno-komunikacyjnych na wyniki edukacji szkolnej przyjęła stopniowo bardziej dojrzały i celowy charakter, biorąc obecnie pod uwagę konieczność zmian w relacjach zachodzących pomiędzy podejmowaniem decyzji w sektorze edukacji i projektami rozwijanymi poza szkołami. Duży wpływ na te relacje miało przeniknięcie technologii informacyjno-komunikacyjnych do ogółu społeczeństwa, implikujące holistyczne podejście do ewolucji w kształceniu na poziomie szkolnym, jeżeli chodzi o wyniki edukacji i ich dalszy wpływ na wzrost i integrację społeczną.

Poczyniono wiele wydatków publicznych w postaci dotacji na rzecz rozwoju końcowych produktów lub implantacji projektów pilotażowych (głównie off-line) zarówno na poziomie europejskim, jak i poszczególnych krajów. Jednak, jakkolwiek nie istnieją dokładnie udokumentowane badania na temat zwracania się tych nakładów w formie poprawy jakości i skuteczności nauczania, wydaje się, że te docelowe aplikacje zostały w praktyce wprowadzone do programów szkolnych tylko w bardzo niewielkim stopniu. W tym samym czasie, zmiany w komercyjnych modelach treści elektronicznych, spowodowane stałym rozwojem usług internetowych, które zrewolucjonizowały rynek usług dostarczających treści, dalej podburzają tradycyjny paradygmat wiedzy budowanej w szkole (od tradycyjnego modelu nauczania „push” do modelu mieszanego „push-pull-push”). Oznacza to, że dostępność komputerów (infrastruktury) i (w niektórych przypadkach) obfitość treści elektronicznych w formie podręczników (mit „nowych” podręczników ery cyfrowej) nie wystarczają, aby zapewnić postępowy, bogaty i innowacyjny proces uczenia się, co ogranicza jakiekolwiek zwroty poczynionych nakładów.

Rozważyliśmy trzy strategiczne wymiary ewolucji: pierwszy związany z procesem podejmowania decyzji (kierowanie szkołami), drugi związany z poziomem dostępności w stosunku do osiągniętych standardów jakości oraz, na koniec, wyłaniające się wzajemnie połączone obszary doskonalenia zawodowego nauczycieli oraz powstanie cennego łańcucha wiedzy, który przebiega ponad tradycyjnymi podziałami pomiędzy „twórcami” i „użytkownikami”.